เมื่อตำนานความรักเหงา - เหงา
กับกลายเป็นเรื่องเล่า...ทะเล ฟากฟ้า
สิ่งทั้งสองเคยครองรักกัน...เมื่อนานมา
แต่ด้วยความอิจฉาของพสุธา...จับแยกกัน
- - - - - - -
ฟากฟ้า และ ท้องทะเล...ยังคงเป็นสีคราม
แสดงออกถึงความรักที่งอกงามในใจนั้น
ห่างกันสุดฟากฟ้า...ฝั่งทะเล...ยังมั่นคงผูกพัน
" รัก " ที่จริงใจนั้น...อย่าวัดกันที่ระยะทาง
- - - - - - -
เมื่อฝั่งทะเล...คิดถึงซึ่งฟ้าไกล
น้ำจะก่อระเหยเป็นไอแทนความอ้างว้าง
ฟากฟ้า...รับรู้ได้ถึงสายใยบาง - บาง
สายฝนไหลมาเป็นทาง...ลบความอ้างว้างให้ทะเล
- - - - - - -
ถึงแม้เรื่องจริงเส้นขนาน...ไม่เคยบรรจบ
แต่รักของเราไม่ติดลบ...ไม่หันเห
อย่างน้อยยังเคียงคู่...ฟากฟ้า...ฝั่งทะเล
แค่นิทานกล่อมเห่...แต่ มั่นคง ไม่ไขว้เขว...ดั่งใจคน
English
เพื่อนจะเผลอเพื่อนจะพลาดซักแค่ไหน
ความเป็นมิตรยังติดอยู่คู่แรงใจ
ให้ก้าวไปในสิ่งที่ต้องการ
เพื่อนจะทุกข์เสียน้ำตาและร้องไห้
ความห่วงใยที่มีนั้นยังคอยสาน
ประกอบใจของเพื่อนนี้ที่ร้าวราน
พาพ้นผ่านความทุกข์ช้ำที่ค้ำใจ
แม้เวลาเนิ่นนานผ่านจากนี้
แต่สิ่งดีจะยังอยู่ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลาจะผ่านนานเท่าไร
แต่จิตใจมีเพื่อนตลอดมา
จะไม่ลืมเพื่อนคนนี้ชั่วชีวิต
อยู่เป็นมิตรคอยดูแลและรักษา
ให้ความรักคงอยู่ตลอดเวลา
มิตรภาพจะล้ำค่าตลอดไป